Η Χριστίνα Βραχάλη, στο #MissBlouBlou

Η Χριστίνα Βραχάλη, στο #MissBlouBlou
Η Χριστίνα Βραχάλη, δεν είναι σίγουρα μια συνηθισμένη δημοσιογράφος και αυτό είναι κάτι που το καταλαβαίνει κανείς πολύ εύκολα, αφού τα γαλανά μάτια της σε διαπερνούσαν ακόμη και μέσα από το φακό της τηλεόρασης του SKAI, τα τελευταία 14 χρόνια. Έχοντας γυρίσει σελίδα στο βιβλίο της επαγγελματικής της καριέρας, αλλά διατηρώντας τον ίδιο επαγγελματισμό και ενθουσιασμό για το αντικείμενό της, συνεχίζει στο Gazetta.gr αλλά και μοιράζεται τις γνώσεις της μεσω ιδιωτικού εκπαιδευτηρίου προς νέους εκκολαπτόμενους δημοσιογράφους. Παρακάτω θα βρεις μικρά tips από τη δική της πορεία και φιλοσοφία που μπορεί να σε εμπνεύσουν και να σου φανούν χρήσιμα. Μπορώ να πω από προσωπική εμπειρία, ότι χτίζει ουσιαστικές σχέσεις με τους μαθητές της αλλά και γνωρίζοντάς την μέσω του Navarino Challenge, είναι τόσο άμεση, φιλική και χαλαρή στην επικοινωνία που νιώθεις σα να την ξέρεις χρόνια. 
-Έχεις υπάρξει σε ένα τηλεοπτικό περιβάλλον, όπου συνήθως υπάρχει μεγέλη πίεση χρόνου. Πως καταφέρνεις σε μία δουλειά να διαχειρίζεσαι σωστά το χρόνο σου και το στρες; 
Οι άνθρωποι είμαστε πολυδιάστατα όντα. Μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα αν το επιθυμούμε πραγματικά. Το να μην έχεις  “ελεύθερο” χρόνο δεν είναι απαραίτητα κακό γιατί σημαίνει, συνήθως, πως είσαι δημιουργικός! Απο εκεί και πέρα επιβάλλεται να βρίσκεις χρόνο για τον εαυτό σου και να κάνεις πράγματα που σε αποσυμπιέζουν απο την καθημερινότητα για να μπορείς να ανταπεξέλθεις και στα υπόλοιπα. Εγώ όλα τα χρόνια που εργάζομαι δεν έχω σταματήσει να γυμνάζομαι. Αυτή ειναι η διέξοδός μου…
-Οι αναληθείς “ειδήσεις”, δεν υπάρχουν μόνο σε κάποια ενημερωτικά μέσα στο αχανές διαδίκτυο, αλλά συμβαίνουν και μεταξύ των ανθρώπων σε προσωπικό επίπεδο. Πως διαχειρίζεσαι μια παρόμοια κατάσταση; Τι είναι αυτό που σε βοηθά να κρατήσεις την ψυχραιμία σου, αν ακουστεί κάτι αναληθές που υποτίθεται ότι σε αφορά;
Δεν χάνω την ψυχραιμία μου για κάτι τόσο ασήμαντο. Εννοώ πως σημασία για μένα δεν έχει τί λενε, αλλά ποιος το λεει. Δεν θα είχα ποτέ την ανάγκη να αποδείξω ποια είμαι, σε κάποιον ή κάποιους που δεν γνωρίζω ή που δεν εκτιμώ τη γνώμη τους! 
-Η εξειδίκευση σου στην αθλητική δημοσιογραφία σε έχει φέρει σε ένα κυρίως ανδροκρατούμενο-προς το παρόν- περιβάλλον. Σε ποιο από τα δύο φύλα υπάρχει τελικά μεγαλύτερος ανταγωνισμός;
Οι γυναίκες είμαστε από τη φύση μας πιο ανταγωνιστικές. Υπάρχει ο καλός και δημιουργικός ανταγωνισμός που σε βελτιώνει και σε εξελίσσει, και υπάρχει και ο αθέμιτος που συνήθως έχει να κάνει με ανθρώπους ανασφαλείς και “λίγους”. 
 
-Πως αντιμετωπίζεις τον αθέμιτο ανταγωνισμό;
Με χαμόγελο! Όπως τα περισσότερα στη ζωή μου. Και με αξιοπρέπεια.
 
-Πόσο σημαντική είναι η γυναικεία αλληλεγγύη;
Όσο και η αντρική! Η αλληλεγγύη μπορεί να είναι γένους θηλυκού αλλα δεν έχει φύλο. Είναι μια. Ή έχεις μάθει να λειτουργείς έτσι ή όχι. 
-Πολλοί γονείς, έχουν την τάση να αποτρέπουν τις κόρες τους από την ενασχόληση με “ανδρικά αθλήματα” με πρόσχημα ότι θα αποκτήσουν ανδρικό σωματότυπο. Τι θα έλεγες σε ένα γονιό που σκέφτεται κάπως έτσι;
Σε κάθε άθλημα δουλεύουν κάποιοι συγκεκριμένοι μύες. Πχ. Είναι λογικό η κοπέλα που θα ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο να είναι πιο γυμνασμένη στα πόδια κ.ο.κ. Απο κει και πέρα θεωρώ πως δεν υπάρχει ανδρικό άθλημα ή γυναικείο. Υπάρχουν  αθλήματα που ταιρίαζουν πιο πολύ στο γυναικείο σωματότυπο και άλλα που ταιρίαζουν πιο πολυ στον αντρικό. Εγώ πάντως νιώθω ευγνώμων που ασχολήθηκα 25 χρόνια με ενα “αντρικό” άθλημα όπως το μπάσκετ. Μ έκανε αυτό που είμαι σήμερα. Σε όλα τα επίπεδα. Και λίγο περισσότερο ..αντράκι! 
-Ποια είναι η καλύτερη συμβουλή που σου έχουν δώσει και τι θα συμβούλευες τα νέα κορίτσια που θέλουν να ασχοληθούν με την αθλητική δημοσιογραφία;
Δεν είμαι καλή στις συμβουλές. Το μόνο που λέω στα παιδιά μου στις σχολές δημοσιογραφίας, ολα αυτα τα χρονια, είναι να ακολουθούν το ένστικτό τους και να ειναι πιστοί στις αξίες τους.