2020: μήπως να σε δουλέψεις λίγο;

Αναμφίβολα το 2019 ήταν η χρονιά που η λέξη “αυτοβελτίωση” μπήκε δυναμικά στα κύρια trends της καθημερινότητάς μας. Ήταν η χρονιά που αρχίσαμε να απενοχοποιούμε σιγά σιγά την ανθρώπινη φύση μας κάτι που σημαίνει ότι η ιδέα του “λάθους” έπαψε να έχει δαιμονική υπόσταση και αρχίσαμε να το αποδεχόμαστε. Ήταν η χρονιά που αρχίσαμε να ασχολούμαστε λιγότερο με τους “άλλους” και περισσότερο με τον εαυτό μας και που η εσωτερικότητα απέκτησε το δικό της χώρο συνειδητά στη ζωή μας.

Το ζήτημα της αυτοβελτίωσης και της αυτοαποδοχής συζητητείται έμμεσα ή άμεσα σχεδόν παντού γύρω μας, όχι μόνο από τους ειδικούς πλέον αλλά και από όλους όσοι έχουν μπει στη διαδικασία της βελτίωσης του εαυτού τους. Ειδικά τις τελευταίες ημέρες, οι υποσχέσεις που δίνουμε στον εαυτό μας για τη νέα χρονιά, έχουν μπει για τα καλά στις σκέψεις μας.

Τη νέα χρονιά “θα κάνω αυτό”,” θα βρίσκω περισσότερο χρόνο για τον εαυτό μου/τους φίλους μου/ το σκύλο μου”,”θα σταματήσω να εργάζομαι υπερβολικά”, “θα σκέφτομαι πιο θετικά”… 

Πέραν όμως των πολύ ωραίων και γραφικών λέξεων του “αποδέξου αυτό που είσαι”, “ψάξε μέσα σου και θα βρεις το φως σου”, “σκέψου θετικά” και πολλές ακόμη, υπάρχει και η πραγματική και βαθιά πλευρά της αυτοβελτίωσης και αγάπης του εαυτού. Είναι η δύσκολη πλευρά, η “άσχημη”, αυτή που σε προκαλεί να μπεις όντως στη διαδικασία της αλλαγής. Πολλοί νομίζουν ότι η αυτοβελτίωση είναι μια χαρούμενη και ευχάριστη διαδικασία που επειδή συνήθως καταλήγει στη θετική μας αυτοδιάθεση, ότι πετάμε στα σύννεφα μακριά από την πραγματικότητα.

Θα ήθελα να μοιραστώ όμως μαζί σου και την πραγματική πλευρά της αυτοβελτίωσης. Αυτή η ειλικρινή πλευρά της χωρίς την τέλεια εικόνα του Instagram που περιέχει πολλές δόσεις στάσης διαλογισμού, λαμπερά φίλτρα, εντυπωσιακά πιάτα φαγητού με χρωματιστά λαχανικά τοποθετημένα τέλεια στο πιάτο τα οποία κανείς δεν προλαβαίνει να φτιάξει στην πραγματική καθημερινότητά του και ενθαρρυντικά quotes που αναμασώνται. Η πραγματική αγάπη του εαυτού σου έχει πολλές μέρες να αισθάνεσαι εντελώς χαμένη. Έχει να επιβάλλεις στον εαυτό σου να βγει από τη ζέστη του σπιτιού σου για να πάει στο γυμναστήριο να φροντίσει το σώμα του, όχι για τη φωτογραφία στο Instagram αλλά επειδή ξέρεις ότι αυτό είναι το σωστό για τον οργανισμό σου. Έχει να στερείσαι εκείνη την έξοδο ή την αγορά, για να κάνεις αποταμίευση γιατί θέλεις να είσαι κυρίαρχος της ζωής σου και να πατάς γερά στα πόδια σου. Έχει να αγνοείς τη λιγούρα σου για λιπαρά και να επιλέγεις αντί αυτού να φας υγιεινά ακόμη και αν δεν είναι η εύκολη λύση. Έχει να ρισκάρεις να ταρακουνήσεις σταθερές σχέσεις με οικογένεια και φίλους, επειδή έχεις αποφασίσει να σταματήσεις να λες “ναι” σε όλα παρά τη θέλησή σου. Έχει να επιλέγεις να αφήνεις όσα σε πονάνε, ανθρώπους, σχέσεις, τρόπο σκέψης, ακόμη και αν τα αγαπάς πολύ. Να αποφασίζεις να πάρεις τον επίπονο δρόμο του να σταματήσεις να αποφεύγεις τα προβλήματα σου αποσπώντας συνεχώς την προσοχή σου με εξαντλητικά ωράρια, εργασιοθεραπεία ή εφήμερες σχέσεις και απολαύσεις και να κοιτάς κατάματα τον εαυτό σου στην ησυχία και να νιώθεις άνετα με αυτό. Είναι να πάψεις να νιώθεις την ανάγκη να είσαι τέλεια και να διορθώνεις τα προβλήματα των άλλων, κάτι που σε δεύτερη ανάγνωση κρύβει πολλά περισσότερα για τον εαυτό σου από όσα νομίζεις. 

Η πραγματική φροντίδα του εαυτού σου και η πραγματική αγάπη, δεν είναι να κοιτιέσαι στον καθρέφτη και να λες “σε αγαπάω όπως είσαι” και να φεύγεις. Είναι ένας διαρκής αγώνας, με δάκρυα πολλές φορές, με επιμονή, με πειθαρχία για να δημιουργήσεις τον εαυτό σου όπως ακριβώς τον έχεις φανταστεί, τη ζωή σου ακριβώς όπως νιώθεις ότι σου αξίζει, χωρίς να χρειάζεσαι την ανάγκη να εξηγήσεις ή να δικαιολογηθείς για αυτό. Είναι να δημιουργήσεις μια ζωή από την οποία δεν θα αισθάνεσαι ποτέ την ανάγκη να ξεφύγεις από αυτή. 

Η ευχή μου για τη νέα χρονιά, έχει να κάνει με ακριβώς αυτό… να συνεχίσουμε να εξελίσσομαστε εσωτερικά σαν ἀνθρωποι ακόμη και αν αυτό μας φέρνει μπροστά σε προσκαιρα επίπονα συναισθήματα. Να απολαμβάνουμε το τώρα αλλά να μην επαναπαυόμαστε σε αυτό. Να έχουμε το ένα μας μάτι και στο αύριο, το μετά, το καλύτερο. Να εκτιμάμε και να νιώθουμε ευγνώμονες για το καλό που έχουμε αυτή τη στιγμή, αλλά αυτό να μην αποτελεί δικαιολογία για να τεμπελιάσουμε χωρίς να κυνηγήσουμε το ακόμη καλύτερο για τον εαυτό μας στο μέλλον. 

Και μια υπόσχεση που δίνω προσωπικά στον εαυτό μου για τη νέα χρονιά… όσο απολαμβάνω αυτές τις στιγμές, τις καθημερινές, που ηρεμώ με τον εαυτό μου παρέα με το βιβλίο μου να ανάβω τα “καλά” κεριά και να μη τα κρατάω για τις “ξεχωριστές περιστάσεις”. Να κάνω ξεχωριστή την κάθε καθημερινή στιγμή.

Καλή χρονιά με πολλή πολλή αγάπη. 

shares