BEING HUMAN IS GIVEN. KEEPING YOUR HUMANITY IS A CHOICE.

BEING HUMAN IS GIVEN. KEEPING YOUR HUMANITY IS A CHOICE.

Αυτές τις ημέρες έχω μείνει πραγματικά άφωνη. Τα γεγονότα τρέχουν πιο γρήγορα από εμάς και τρέχουμε όλοι πίσω από τις εξελίξεις. Όπως και να έχει, τα νεύρα όλων μας είναι σπασμένα. Και το καταλαβαίνω και το κατανοώ. Τρεις μέρες τώρα, είμαστε στο σπίτι κολλημένοι στην τηλεόραση και τα Social Media, παρακολουθώντας όλες τις νέες εξελίξεις.

Δεν επιθυμώ να λάβω θέση μέσω του blog, για τις πολιτικές μου πεποιθήσεις. Αυτό είναι κάτι που το κάνω από το προσωπικό μου προφίλ, όταν νιώθω την ανάγκη. Με τον αλληλοσπαραγμό που διαπιστώνω από προχθές στα Social Media όμως, δεν μπορώ να μην σου μιλήσω ανοιχτά, για αυτό που με απασχολεί, μιας και τα λέμε όλα μεταξύ μας.

Οποιοδήποτε και αν είναι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος είτε το θεωρείς πολιτικά ορθό είτε παράλογο, αυτό που υπερασπίζεσαι πραγματικά πίσω από όποια ιδέα και αν πρεσβεύεις, είναι το δικαίωμά σου στην Δημοκρατία στην χώρα που γεννήθηκε. Ένα μεγάλο “Ναι” για κάποιους αντιπροσωπεύει το δικαίωμά της συμμετοχής τους στην ΕΕ. Από την άλλη, ένα μεγάλο “Όχι”, για κάποιους άλλους αντιπροσωπεύει το δικαίωμά τους αποχώρησης από αυτήν.

Δεν είναι δημοκρατία όταν αφαιρείς το δικαίωμα του διπλανού σου να έχει διαφορετική άποψη από την δική σου, προσβάλλοντας και χλευάζοντάς τον. Αυτό δεν είναι δημοκρατία.

Δεν είναι δημοκρατία όταν κατακρίνεις κάποιον που φοβάται στο κλίμα της πρόσφατης οικονομικής αναταραχής (η οποία πια έχει φύγει από θεωρητικό επίπεδο και έχει γίνει πράξη), ο οποίος εκνευρίστηκε από το όριο αναλήψεων από τον προσωπικό του τραπεζικό λογαριασμό και τον αποκαλείς “πρόβατο”. Αυτό δεν είναι δημοκρατία.

Δημοκρατία επίσης δεν είναι όταν αποκαλείς εγωιστές όσους δεν έχουν καταθέσεις στην τράπεζα αυτή την περίοδο και θεωρούν πως μια επιστροφή στην δραχμή, ίσως τους βοηθήσει να ανακάμψουν. Αυτό δεν είναι δημοκρατία.

Δημοκρατία δεν είναι όταν η γνώμη σου διαμορφώνεται βάσει κομματικού φανατισμού και όχι βάσει λογικής και αντικειμενικών γεγονότων. Όχι, αυτό δεν είναι δημοκρατία.

Κανείς δεν σου δίνει το δικαίωμα στο όνομα της Δημοκρατίας- όποιες πολιτικές αντιλήψεις και αν έχεις- να βρίζεις τον διπλανό σου.

Γιατί μην ξεχνάς…

Όπως και να έχει είτε ξυπνήσεις την Δευτέρα σε “Ευρωπαϊκή” χώρα είτε σε χώρα του “Τρίτου Κόσμου”, πάλι τον ίδιο γείτονα θα έχεις στο διπλανό διαμέρισμα.

Μην ξεχνάς άλλωστε ότι πίσω από τα μεγάλα “Ναι” και τα μεγάλα “Όχι”, ξεκίνησαν τα πιο όμορφα ταξίδια στην ζωή μας. Από το “Ναι, θέλω να περάσω την ζωή μου μαζί σου” ή το “Ναι! Πάμε να φύγουμε μαζί” μέχρι το “Όχι, τα ναρκωτικά δεν είναι για μένα” ή “Οχι, αυτός ο γάμος/ σχέση/ δουλειά δεν με κάνει χαρούμενο πια”.

Τα blogs, τα δημοσιογραφικά sites, τα ψυχαγωγικά, θα συνεχίσουμε να κάνουμε την δουλειά μας αυτές τις ημέρες. Δουλειά και posts που πολλά από αυτά, έχουν προγραμματιστεί μήνες πριν. Έχεις κάθε δικαίωμα να μην τα διαβάσεις. Επίσης έχεις κάθε δικαίωμα να τα κρίνεις ως προς το περιεχόμενο/ εγκυρότητά τους.

Αλλά αυτό δεν σου δίνει το δικαίωμα να τα κατακρίνεις.

Εύχομαι με όλη μου την καρδιά να σταματήσουν οι αναταραχές στις διαπροσωπικές μας σχέσεις. Να θυμόμαστε ότι είμαστε Έλληνες, όχι μόνο όταν μας έρχεται η επιθυμία να ξεστομίσουμε μια βρισιά προς τον άλλο γιατί μας έθιξε το εθνικό μας φρόνημα, αλλά και όταν η οποιαδήποτε απόφαση θα φέρει το συλλογικό καλό σε βάθος χρόνου ακόμη και αν σε προσωπικό επίπεδο έχουμε διαφορετική άποψη.

Με πολλές ευχές για άπειρη ενέργεια τις δύσκολες αυτές ημέρες,

Αλεξία.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.