Ο βασικότερος εχθρός της νεότητας είναι κάτι που δεν φανταζόσουν

Κυρίως στο δυτικό κόσμο, η αυξανόμενη καθιστική ζωή του ανθρώπου ενισχύει την εμφάνιση πολυάριθμων ασθενειών όπως η υπέρταση ή η παχυσαρκία, κάτι που επηρεάζει τη μακροβιότητά του.

Ο τρόπος ζωής του καθιστικού ατόμου συνεπάγεται πολύ λίγη φυσική άσκηση, όχι μόνο σε επίπεδο αθλήματος αλλά και στις καθημερινές συνήθειες. Με το να είσαι για πάρα πολύ χρόνο καθιστό και στη δουλειά και στο σπίτι, όχι μόνο μειώνει τον μυϊκό τόνο και την αναπνευστική ικανότητα, αλλά προκαλεί αύξηση της όρεξης για φαγητό και ελαχιστοποιεί τη διάθεση για δραστηριότητες που κινητοποιούν. Γι ´αυτό ακριβώς η καθιστική ζωή ευνοεί την εμφάνιση υπέρτασης, τις διαταραχές στη διατροφή, τις καρδιαγγειακές παθήσεις, την οστεροπόρωση, ακόμα και ορισμένους τύπους καρκίνου.

Προς επίρρωση όλων αυτών, πρόσφατες μελέτες εξακρίβωσαν τη σύνδεση της καθιστικής ζωής με την προοδευτική δυσμορφία των τελομερών των ανοσολογικών κυττάρων, που αποτελεί μεγαλύτερη κυτταρική γήρανση και, κατά συνέπεια, του οργανισμού.

Είναι ένα πρόβλημα που απαντάται σε όλα τα στάδια της ζωής, όχι μόνο στην ενήλικη. Τα παιδιά που δεν ασκούνται εμφανίζουν υψηλό δείκτη παχυσαρκίας, με τα ιατρικά προβλήματα και τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται. Γι´αυτό είναι σημαντικό να ακολουθεί κανείς δραστήρια και υγιεινή ζωή, ακόμη κι από την πρώιμη ηλικία. Ο αγώνας κατά της καθιστικής ζωής είναι εύκολος᾽  με ελάχιστες μόνο αλλαγές συνηθειών και λίγη δύναμη θέλησης μπορούμε να τα καταφέρουμε, Το να έχουμε έναν πιο ενεργητικό τρόπο ζωής, που θα μας οδηγήσει να αισθανθούμε καλύτερα μέσα κι έξω, είναι στο χέρι όλων μας, προσθέτοντας κάποια ελάχιστα στοχεία στην καθημερινότητά μας: 

  • Nα περπατάμε ως τη δουλειά ή να το κάνουμε για ευχαρίστηση, τουλάχιστον είκοσι λεπτά τη μέρα. 
  • Το να χρησιμοποιούμε τα πόδια αντί για το ασανσέρ ή τις ηλεκτρικές σκάλες ευνοεί μεταξύ άλλων τη στάση του σώματος, τους μυς και το αναπνευστικό σύστημα.
  • Να έχουμε δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου ή κοινωνικές, για να αποφύγουμε να περνάμε πολλές ώρες μπροστά στην τηλεόραση. 
  • Να αλλάξουμε τα σνακ με φρούτα, αφού έτσι και η διάθεσή μας να τσιμπάμε κάτι ικανοποιείται και ο οργανισμός μας παίρνει ωφέλιμα θρεπτικά στοιχεία. 
  • Να κοιμόμαστε το ακριβές και το αναγκαίο. Επτά με εννέα ώρες τη μέρα είναι καλά, αλλά το να ξεπερνάμε αυτό το χρόνο θα μας ρίξει σε λήθαργο. 
  • Το να παίζουμε με τα παιδιά, με κατοικίδια ή να γραφτούμε σε κάποιο άθλημα όχι μόνο τονώνει το σώμα, αλλά και δραστηριοποιεί το μυαλό και ευνοεί την αυτοεκτίμηση. 
  • Να δίνουμε προσοχή στην καθημερινότητά μας εντοπίζοντας τις βλαβερές συνήθειες και αντικαθιστώντας τες με άλλες, πιο θετικές. 

Πραγματοποιώντας αυτές τις μικρές αλλαγές, θα βοηθήσουμε να ανανεωθεί το σώμα μας και το μυαλό μας να επιμηκύνουμε το προσόκιμο της ζωής μας. 

Απόσπασμα από το βιβλίο των Έκτορ Γκαρθία & Φρανσέσξ Μιραλλιες “Ικιγκάι”, εκδόσεις Πατάκη. 15η χιλιάδα.